Claudia de Breij: zacht van buiten, hard van binnen

.11889404_689556081174855_4396740939822262998_n

Wat me allereerst opvalt aan de cabaretregistratie “Teerling” van Claudia de Breij is hoezeer ze sympathiek probeert over te komen. Alle effecten werden daarvoor ingezet. Bijna constant staat er een warmkleurige spot op haar gericht. Ook haar gezicht drukt de wens naar sympathie uit: vanwege haar pleasende glimlach, maar ook vanwege haar striptekeningachtige gezicht. Ik vraag me af of dit van nature zo is, of dat een plastisch chirurg daar de hand in heeft gehad. Met haar groteske zijwaartse kuif heeft ze een soort ideale-schoonzoon-kapsel, maar dan in damesuitvoering. Als ze in een ruimtepak in de lucht bungelt, dan ziet ze er kinderlijk uit. Op een gegeven moment ga je denken met een door-en-door sympathiek mens van doen te hebben. Toch heeft ze onmiskenbaar ook haar scherpe kantjes.
Zo is De Breij tot op het bot ambitieus. Als zij iets wil, dan moet het ook gebeuren. Ze kan weinig begrip opbrengen voor meningen anders dan die van haar zelf. In dat geval wordt je al snel als kil en harkerig weggezet. Het zijn vooral mannen die eraan moeten geloven. Bij aanvang al wordt Bram Moszkowicz weggezet omdat hij een afweging durft te maken tussen de veiligheid van het land en de komst van asielzoekers. In haar ogen is alleen van belang dat wij positief blijven denken over vluchtelingen. Mark Rutte wordt beticht van (zelfverkozen) visieloosheid. Kees van der Staaij mag branden in de hel. Ze zet zich tegen hen af, maar wenst tegelijkertijd hun vaderlijke aandacht. Onder de paraplu met Van der Staay voelde zich even gelukkig.
De zwartepietendiscussie laat zien hoe haar temperament haar verstand voorbijstreeft. Van meet af aan is ze resoluut tegen Zwarte Piet. Toch blijft ze met haar verstand de afweging tussen voor en tegen maken. Ook al helt haar verstand naar de andere kant, toch kiest ze voor haar temperament. Als de feiten niet meewerken om wensen te realiseren, jammer dan voor de feiten.
Illustratief voor haar instelling was toen ze in “De grens bereikt,” een programma over vluchtelingen, geconfronteerd werd met beelden van een fotografe die bij een grensovergang in de Balkan rennende asielzoekers pootje lapte om des te aangrijpendere foto’s te krijgen. Toen verschenen tranen in haar ogen. Wat ze op dat moment herkende, was waarschijnlijk de agressie die nodig is om de illusie in stand te houden.
Die agressie nu kan ze loslaten als ze optreedt. Een voorstelling is voor haar een thuiswedstrijd. Ze waant zich ervan verzekerd te verkeren onder gelijkgestemden. Dan hoeft ze zich tegen niemand af te zetten. Ze is dan een soort moederkloek die gewenst gedrag beloont … met gewenst gedrag

Politiek correct cabaret

Sanne_Wallis_de_Vries

Ik vraag me af of Sanne Wallis de Vries ook betaald krijgt om bij Pauw aan te zitten. In dat geval wordt haar deskundigheid als cabaretière ingezet, niet om kijkers aan het lachen te brengen, maar op hen een politiek correcte mening op de mouw te spelden. De kijkers mogen ondertussen niet weten dat ze politiek correct cabaret opvoert. Lees verder Politiek correct cabaret

Hoe redelijk is Assad?

In zijn interview met Bashar al-Assad noemt Tom Kleijn de “barrel boms” wel, maar vraagt daar niet expliciet naar. Waarom niet? Ik weet niet wat Bashar alAssad geantwoord zou hebben. Kleijn heeft dat gedurende zijn verblijf in Damasus waarschijnlijk wél gehoord. Misschien heeft hij er niet direct naar gevraagd omdat hij wist dat het antwoord in westerse oren te redelijk zou klinken.

Dit is nu het tweede interview met Assad dat ik lees/hoor. In beide gevallen komt hij heel redelijk over. Dat staat natuurlijk in schril contrast met de vele doden die hem worden toegeschreven. Daarbij kan evenwel de kanttekening geplaatst worden dat verreweg de meeste doden zijn gevallen in het conflict met de radicale islam dat opgeld doet sinds in de Arabische Lente zich ook in Syrië manifesteert.

Niet dat Syrië voordien een perfect vrij land was. Dat is evenwel ook niet mogelijk in een land waarbinnen de tegenstellingen van oudsher groot en talrijk zijn. Hoe muticulutreler, multi-etnischer en multireligieuzer een land, hoe hoger de druk moet zijn om de boel bij elkaar te houden. Dat staat ons in Nederland dus ook te wachten. Dat proces is in feite al aan de gang.

Geen zonnepanelen op het dak maar een dak van zonnepanelen

20151230_130120

Sinds ik dit idee enkele jaren geleden had, heb ik het enkele malen ook anderen horen noemen. Volgens mij bestaat het al. Vaak gaat het daarbij om verbouwingen. De beste resultaten zijn eventueel te verwachten bij nieuwbouw of grondige renovaties, waarbij de zonnepanelenconstructie een geïntegreerd onderdeel van de architectuur van het gebouw wordt. Lees verder Geen zonnepanelen op het dak maar een dak van zonnepanelen

Unconditional friendship

De twee personen op de foto kennen elkaar. Ik weet echter niet hoe hecht hun vriendschap is, en dus ook niet of er sprake is van onvoorwaardelijke vriendschap. De reden om de foto “unconditional friendship” te noemen, heeft verder niets met de personen op de foto te maken, maar is deels van technische aard, deels van symbolische aard. Op de foto zie je dat de een in de zon en de ander in de schaduw zit. Beiden verkeren dus in verschillende omstandigheden, verschillende condities zogezegd. Toch zitten ze naast elkaar en zijn ze zich bewust van elkaar. Het is dus een relatie tussen twee mensen die in verschillende omstandigheden verkeren. Deze technische samenhang heb ik proberen te vangen met de titel. Wat me vooral intrigeert aan de foto, is dat de persoon in de zon, juist omdat deze een beetje overbelicht is, een soort droomachtig bestaan krijgt. Je kunt daarbij denken aan een geestverschijning. Zelf zie ik het meer als een naast elkaar bestaan van een hemelse en een aardse werkelijkheid, zoals dat vaak op middeleeuwse schilderijen te zien is. Je kunt het ook zien als een engelbewaarder. Maar dan wordt ook inzichtelijk dat goddelijke of hemelse liefde onvoorwaardelijk is. De condities in de hemel zijn namelijk anders, en vanuit het hemelse hoef je niet bang te zijn besmet te raken door het aardse. In die zin is “unconditional” tamelijk letterlijk te nemen.

Hoe fietsband plakken zonder fietsbel los te draaien?

Hoe fietsband repareren zonder de bel los te draaien?
Hoe fietsband repareren zonder de bel los te draaien?

Om een fietsenband te plakken, is het dikwijls handig om je fiets op de kop te zetten. Maar wat als je onderweg bent en niet over een schroevendraaier beschikt om de bel los te draaien?  Of als je, zoals mij is overkomen, de fietsbel met een verkeerde schroef dermate vast heb gedraaid dat deze amper los is te krijgen? Geen nood! Als je over een stoeprand beschikt, kun je je fiets op de kop zetten zonder de bel los te draaien en zodoende je lekke band toch repareren.

Filosofische discussie of boerenbedrog?

Naar aanleiding van Filosofisch kwintet 8 juli 2012

Bij de vraag: “wat is beeldvorming, wat is werkelijkheid?” dienen we volgens Clairy Polak te denken “aan de veelgehoorde klacht dat Poolse vrachtwagenchauffeurs of bouwvakkers ons werk inpikken, of dat wij moeten bezuinigen om de Grieken en Spanjaarden te redden.” Het dedain waarmee Polak deze woorden uitsprak, zegt meer dan genoeg of de richting van waaruit de wind in deze uitzending waait. Lees verder Filosofische discussie of boerenbedrog?

Systeemfout valt niet weg te abstraheren

Naar aanleiding van Filosofisch kwintet 1 juli 2012

De verzorgingsstaat staat met name onder druk omdat ze een aanzuigende werking heeft op immigranten die niet echt de ambitie hebben om via werk hun brood te verdienen. Vergeet ook niet dat immigranten oververtegenwoordigd zijn bij de diverse uitkeringen. Nu kun je wel zeggen: omdat we de discussie op naar filosofisch niveau willen tillen, abstraheren we van deze concrete situatie. Het betreft hier echter een belangrijke systeemfout van de verzorgingsstaat, en die hoort wel degelijk in een filosofische discussie thuis. Een al te gemakkelijk beroep van immigranten op de verzorgingsstaat ondermijnd namelijk het principe van onderlinge solidariteit en daarmee de verzorgingsstaat als concept.

Wil Turkije de NAVO laten strijden voor de islamitische zaak?

In de Arabische landen gaat het grofweg om de keuze tussen twee smaken. Die smaken zijn “islamitische dictatuur” of  “seculiere dictatuur”.  Beide smaken worden bij voorkeur geserveerd met hetzelfde democratische sausje. Lees verder Wil Turkije de NAVO laten strijden voor de islamitische zaak?

Binnen Europa dient arbeidsmobiliteit als dekmantel voor immigratie

In de huidige economische crisis lijkt immigratiebeleid als thema op de achtergrond te geraken. ‘Lijkt,’ want wat in de media de aandacht krijgt, hoeft niet hetzelfde te zijn dan wat onder de mensen leeft. Bovendien is met immigratiebeleid veel te besparen, al zal dat niet snel gaan. Lees verder Binnen Europa dient arbeidsmobiliteit als dekmantel voor immigratie

Tijd nog niet rijp om onrechtmatigheid ‘verzetsdaad’ van Beatrix onder ogen te zien

Eerder  is van mij een opinie op volkskrant.nl geplaatst waarin ik mij afvraag of een een-tweetje tussen koningin Beatrix heeft geleid tot de val van het kabinet. Via dejaap.nl heb ik dit thema nader uitgewerkt op basis van het gegeven dat CDA’er René van der Linden, voorzitter van de commissie die het staatsbezoek voorbereidde, wellicht als spin in het web heeft gediend. Eerlijk gezegd begrijp ik niet goed waarom deze twee artikelen niet meer aandacht hebben gekregen. Invloed van het staatshoofd op de politiek druist immers in tegen een van de belangrijkste rechtstatelijke principes, te weten de scheiding van kerk en staat. En het is per slot van rekening ook geen kleinigheid wat er is gebeurt: Er is een kabinet gevallen. Lees verder Tijd nog niet rijp om onrechtmatigheid ‘verzetsdaad’ van Beatrix onder ogen te zien

‘Homo’ transformeren van scheldwoord naar geuzennaam

Rood vervangen door roze bij ajaxshirtLuc Holleman zegt: ‘Hoewel vroeger het woord Joden waarschijnlijk als scheldwoord voor Ajacieden werd gebruikt, heeft het zich tot een geuzentitel ontwikkeld.’ Dat heeft waarschijnlijk pas kunnen plaatsvinden na de Tweede Wereldoorlog. Pas vanuit het perspectief van de Holocaust werd discriminatie van joden een ernstig moreel vergrijp, en kun je dus scoren door uit te lokken dat je voor jood wordt uitgescholden. Lees verder ‘Homo’ transformeren van scheldwoord naar geuzennaam

Dibi niet democratische maar mediacratische keuze

Tofik Dibi heeft  lijsttrekkerverkiezingen geforceerd. Dit deed hij met door zich alvast als kandidaat te presenteren, voordat de partij over zijn kandidatuur had beslist. Hij was al vooraf uitgebreid te bewonderen bij NOS Journaal bij Knevel & Van den Brink en bij Oog in oog. Johan Fretz noemt deze voorgeschiedenis van de kandidatuur van Dibi in zijn column geheel niet. Is het jeugdig elan zijn of jeugdige onbezonnenheid dat hij die voorgeschiedenis wegwuift met een houding van: ach, procedures!? Lees verder Dibi niet democratische maar mediacratische keuze

Tofik Dibi blaast de democratie op

Bij het CDA waren er twaalf gegadigden voor het partijleiderschap. Uiteindelijk mochten zes kandidaten meedoen aan de verkiezingen. Ook bij GroenLinks wilde de partij een voorselectie maken op basis van geschiktheid. Van de twee gegadigden werd er één geschikt bevonden, te weten Jolanda Sap. Verkiezingen leken daarom overbodig. Tofik Dibi heeft  evenwel verkiezingen geforceerd. Lees verder Tofik Dibi blaast de democratie op

CDA’er René van der Linden als politieke spin in het koninklijk web

In het verleden deden wel eens verhalen de ronde over vermeende machinaties van de macht binnen het CDA. Oud-voorzitters als Steenkamp en Bukman werden daarbij neergezet als ogenschijnlijk opererend op de achtergrond, maar in feite belangrijke spinnen in het web met vergaande invloed. Zonder ooit al te veel waarde aan dergelijke verhalen gehecht te hebben, en zonder eropuit te zijn geweest, vrees ik nu verantwoordelijk te zijn voor een nieuw exemplaar van een dergelijk verhaal. Lees verder CDA’er René van der Linden als politieke spin in het koninklijk web

Met “lekker puh” neem je de PVV de wind niet uit de zeilen

Dagenlang leefde het land in een opgewekte roes van wittebrooddagen. Dit vanwege het wandelgangenakkoord. Na anderhalf jaar lijken we verlost van de PVV. Belangrijker evenwel lijkt mij dat D66 en vooral GroenLinks zich bevrijdt hebben van de PvdA, met wie het moeilijk onderhandelen is. Bij Pauw en Witteman van 27 april 2012 zegt Pechtholt dat het politieke midden hersteld is. Het wonderbaarlijke is dat Sap, daarbij bevestigend knikt. Lees verder Met “lekker puh” neem je de PVV de wind niet uit de zeilen

Het Maankwartier als Hoog Catharijne

Naar aanleiding van De slag om Nederland: Parkstad 2: Maankwartier, 23 april 2012

Het Maankwartier als Hoog Catharijne. Kunstenaar en ontwerper Michel Huisman kwam woorden tekort om deze vergelijking af te wijzen: Als je met je vrouw naar bed gaat, is dat toch ook niet hetzelfde als naar de hoeren gaan. Dat klopt natuurlijk, maar ik snap de vergelijking met Hoog Catharijne ook wel: een enorm complex rond het station zodat je de stad niet verder in hoeft. Een afwerkplek voor kooppubliek dus. Lees verder Het Maankwartier als Hoog Catharijne

‘EntreDeux’ en ‘Mosea Forum’

Naar aanleiding van De Slag om Nederland, 23 maart 2012

Lokale winkeliers kunnen de hoge huren niet betalen, en dan blijven winkels leeg staan. Dat is tenminste het geval in Maastricht. Je zou denken dat als het aanbod groter is dan de vraag, dat dan de huurprijs zal dalen. Dan krijgen lokale middenstanders vanzelf weer een kans. Lees verder ‘EntreDeux’ en ‘Mosea Forum’

Niet alle ideologieën zijn even (on)gevaarlijk

Naar aanleiding van Pauw & Witteman, 17 april 2012
Gemakshalve wordt dikwijls voor waar aangenomen dat juist religie leidt tot geweld. De drie grootste geweldexplosies van de afgelopen eeuw kwamen evenwel voort uit expliciet atheïstische ideologieën te weten het fascisme (25 miljoen doden) en het communisme (100 miljoen doden). Lees verder Niet alle ideologieën zijn even (on)gevaarlijk

Emoties Breivik waren voorspelbaar

Naar aanleiding van Pauw & Witteman, 16 april 2012
Breivik was tot tranen geroerd toen hij zij eigen propagandafilm zag. Hoe dat zo? Een heel aannemelijke verklaring komt uit onverwachte hoek. Miranda Boonsta, de marathonloopster die zondag in Rotterdam 8 seconden tekort kwam voor een ticket naar de Olympische Spelen in Londen, was na de marathon hevig geëmotioneerd. Lees verder Emoties Breivik waren voorspelbaar

Vandaag relevanter gebleken dan gisteren nog leek

Naar aanleiding van Pauw & Witteman, 12 april 2012

Van de zes vragen die ik stelde (zie mijn reactie op discussie tussen Ewout Irrgang en Peter Verhaar) is mijn vraag 3 enigszins vergelijkbaar met de vraag van Irrgang. Mijn andere vragen zijn in het interview met Wouter Bos door Pauw en Witteman niet aan de orde geweest. Dat geeft al aan dat een heel ander interview mogelijk zou zijn geweest, en dat het interview in de uitzending allerminst uitputtend was. Lees verder Vandaag relevanter gebleken dan gisteren nog leek

Tofik Dibi liegt als hij zegt dat Mauro niet liegt

Naar aanleiding van Pauw & Witteman, 4 april 2012

De minister mag niet liegen maar Tofik Dibi wel. Hij zegt namelijk in Nieuwsuur van zaterdag 31 maart ‘dat niet Mauro maar de minister gelogen heeft.’ Maar zo zit de vork niet in de steel! Onafhankelijk van oordeel of de minister een verkeerde voorstelling van zaken heeft gegeven, staat vast dat Mauro bij zijn asielaanvraag heeft gelogen over zijn naam en zijn geboortedatum. Lees verder Tofik Dibi liegt als hij zegt dat Mauro niet liegt